அவசரம் – சிறுகதை

Posted: November 4, 2015 in Uncategorized
அவசரம்

கம்ப்யூட்டர் சிஸ்டமிற்கும் பவர் சிஸ்டமிற்கும், இதுவரை ஒருநாள்கூட ஒத்துப்போனதே இல்லை. எப்பபாரு ஏதாவது வாக்குவாதம் நடந்துக்கொண்டிருக்கும்.

“இது உன் தவறு”

“இது உனது தவறு”

இப்படியே மாறி மாறி அடித்துக்கொள்வர். உண்மையைச் சொல்லப்போனால், இருவரின் மேலும் தவறு இருக்கும். அன்றும் அதுதான் நடந்துக்கொண்டிருந்தது.

செந்தமிழ் செல்வன் [CS-Computer System] ஒரு வளர்ந்து வரும் அவசர விஞ்ஞானி. அவனுக்கு என்று தேடி திரிந்து அலைந்து, தவம் இருந்துக்கிடைத்த அவசரக்குடுக்கை, எடுபிடி, சோம்பேறி, பைந்தமிழ் செல்வன் [PS-Power System]. எப்போதும் நடக்கும் வாக்குவாதம் அன்று காலையிலும் நடந்தது.

“நான் மட்டும் இல்லைன்னா உன்னை ஒரு நாய்கூட மதிக்காது”என்று PS CSயை பார்த்துக் கத்திக்கொண்டிருந்தான்.

“அடபோடா. நான் இல்லைன்னாதான் உன்னை ஒரு நாயும் மதிக்காது.”

“அடேய் தம்பி. நான் மட்டும் இல்லைன்னா, உன்னால இந்த மாதிரி எல்லாம் கண்டுபிடிக்க

முடியுமா? நீ கம்யூட்டர் வச்சி செய்யுறதுக்கு, நான் பவர் சிஸ்டம் மாதிரி உனக்கு பாடா பட்டு, ஓடா தேஞ்சி, நீ கேட்டதை எல்லாம் மலை கடந்து, புயல் கடந்து கொண்டு வந்து, கொடுக்குறேன்”

“ஆமா கொடுத்துட்டாலும். பத்து நிமிஷத்துல ஏதாவது கேட்டா, பத்து நாள் கழிச்சி கொண்டுட்டு வருவான். இதுக்கு இந்த பேச்சு. அதுக்குள்ளே நான் வேற ஏதாவது கண்டுபிடிச்சிருவேன்”

“நான் அப்படி செய்யுறதுனாலதான் பாஸ். நீ ஒரு கல்லுல ரெண்டு மாங்காய் மாதிரி, ஒரே எக்ஸ்பெரிமென்ட்ல ரெண்டு கண்டுபிடிக்குற.”

“நீதான் மெச்சிக்கணும்”

“நான் எதுக்கு மெச்சாம இருக்கபோறேன். அதான் ஊரு பூரா சொல்றேனே. எங்க CS சரியான அவசரக்குடுக்கை. ஒரு நேரத்துல ஒன்னு கண்டுபிடிக்கணும். இந்த மனுஷன். அவரு மூளை, கம்ப்யூட்டர் சிஸ்டம் மாதிரின்னு நினைச்சிட்டு, நான் வர்றதுக்குள்ள அவசரப்பட்டு ரெண்டு கண்டுபிடிக்கணும்னு முயற்சி பண்ணி, கடைசில செமையா பல்பு வாங்குவாருன்னு”

இதைக்கேட்டதும் கோபம் கொண்ட CS, அவனைப்பார்த்து,“நீ மட்டும்தான் சொல்வியா. நானும்தான் சொல்லிட்டுத் திரியுறேன். எனக்கு ஒரு சோம்பேறி ப்ளஸ் அவசரமூட்டைன்னு ஒரு எடுபிடி இருக்கான். அவன் பவர் சிஸ்டம் மாதிரி அல்ட்ரா ஃபாஸ்ட்டுன்னு வெளிய சொல்லிக்குவானே தவிர, ஒரு மண்ணும் கிடையாது, கிடைக்குற நேரத்தை எல்லாம் கோட்டை விட்டுட்டு, கடைசில நான் கொண்டு வரச் சொன்னதைக் கொண்டு வராம, எதை எதையோ கொண்டு வந்துட்டு, என்னோட மொத்தக் காரியத்தையும் கெடுத்திருவான்னு”

“ஓஹோ. இப்படித்தான் என்னைப்போல ஒரு அக்மார்க் பவர் சிஸ்டத்தைப் பார்த்து நீ வெளிய சொல்லிட்டு இருக்கியா?” என்று PS கோபத்தில் கேட்க,

“ஆமா நீ அப்பேற்பட்ட கம்ப்யூட்டர் சிஸ்டத்தைப் பத்தி சொல்லும்போது, நான் சொல்லக்கூடாதா?”

“முதல்ல உனக்கு CS-னே பெயர் வராது. உன் பெயர் செந்தமிழ் செல்வன். அப்படின்னா SSதான் வரும். நீதான் CSன்னு பொய் சொல்லிட்டு திரியுற?”

இதைக்கேட்ட CSக்கு உண்மை சுட்டுவிட, அதை மறைக்க மேலும் கோபத்தில்,”அவ்ளோ பெரிய பவர் சிஸ்டம்னா ஒழுங்கா நான் சொல்றதை அரைமணி நேரத்துக்குள்ள வாங்கிட்டு வா பார்ப்போம்”என்றான்.

“வாங்கிட்டு வந்தா?”

“வாங்கிட்டு வா. அதுக்கு அப்புறம் பார்க்கலாம்”

“சரி சொல்லு என்ன வாங்கிட்டு வரணும்?”

“ஒரு சைக்கிள் வாங்கிட்டு வரணும்”

“தூ இவ்ளோதான. இது எல்லாம் பவர் சிஸ்டம்க்கு ஜூஜூபி”

“பார்க்கலாம். அரைமணி நேரம்தான். நீ வர்றதுக்குள்ள நான் எல்லாம் ரெடி பண்ணி வச்சிருப்பேன். நீ வந்ததும், அதுல ஆசிட் பாஸ் பண்றோம், மின்சாரத்தை உருவாக்குறோம். இந்த உலகை நம்ம அறிவால மிரளவைக்குறோம். எப்புடி.”

“அதையும் பார்க்கலாம். ஆனா நான் வரும்போது, நீயும் ரெடியா இருக்கணும். முன்னாடி மாதிரி எல்லாம், இதை குப்பையில போட்டுட்டு, வேற எதையாவது பண்ணக்கூடாது. நான் வாங்கிட்டு வந்ததுக்கு அப்புறம், நீ முதல்ல இருந்து ஸ்டார்ட் பண்ணுனா எனக்கு கெட்டகோபம் வரும். அப்புறம் எதவாது பண்ணி வச்சிருவேன்.” என்று பவர் சிஸ்டம் எச்சரிக்க,

“டன் டன்” என்று CS சொல்லவும் PS, கடிகாரத்தைக் காட்டிவிட்டுச் சென்றான்.

“எப்படியும் பண்ணமாட்ட” என்று சொல்லிய CSன் வார்த்தைகள் PSன் காதில் விழுந்து மறைந்தது.

இருவரின் பந்தயமும், மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கவே, அவர்களைப் பார்த்து “இருவர்” சிரித்துக்கொண்டு இருந்தனர்.

PS சென்றதும், CS மிகவும் மும்முரமாக, தேவையானவைகளை தயாரிக்கத் துவங்கினான். அதாவது எளிமையான முறையில், மின்சாரத்தினால், இயங்கும் மோட்டார் வண்டிதான் அது. அதற்கு தேவையானது எல்லாம் வெகு சிலதே.

ஒன்று, எலுமிச்சையில் இருந்து கிடைக்கும் சிட்ரிக் அமிலத்தையும், குங்குமத்தில் இருக்கும் HgS[மெர்குரி சல்ஃபைட்]யையும் சேர்த்தால் கிடைக்கும் மின்சாரத்தை, சைக்கிளின் ஹேண்டில் பாரில், சிரு துளையை உருவாக்கி அதில் செலுத்தினால், வெறும் சைக்கிள் “மோட்டார் சைக்கிளாக” மாறி படு வேகமாக செயல்படும்.

ஆனால் இதற்கு ஒரு குறை இருந்தது. அதாவது சிட்ரிக் அமிலமோ, மெர்குரி சல்ஃபைடோ குறைந்துவிட்டால் வண்டி நின்றுவிடும். எனவே பேக்கப்பிற்கு இவை இரண்டும் எப்போதும் கையில் இருந்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அதனால் இதையும்விட எளிதான முறை எதுவும் இருக்கிறதா(?) என்று பல நாட்கள் CS நடத்திய ஆராய்ச்சியின் முடிவில்தான், இன்னொரு விஷயம் தெரிந்தது.

அது முருங்கைக்காயில் இருந்து கிடைக்கும் ஒலீயிக் அமிலத்துடன், சிறிய அளவு மின்சாரம் சேர்ந்தால், அது பெரிய அளவு மின்சாரத்தை உருவாக்கும். அதை சைக்கிளோடு சேர்த்துக் கட்டிவிட்டால் போதும், சைக்கிள் மோட்டார் சைக்கிளாக மாறிவிடும்.

எனவே, இப்போது CS, நீளமான ஒரு முருங்கைக்காயை எடுத்தான். அதில் காப்பர் வொயரை கோர்க்க வேண்டி, சில பல காப்பர் கம்பிகளைச் சேர்த்து எடுத்துக்கொண்டு இருக்கும்போது, கதவு தட்டப்பட்டது. “அதற்குள்ளையும் PS வந்துட்டானா” என்ற ஆச்சரியத்தோடு அப்போ இன்னைக்கு நம்மதான் லேட்டா, இவன் ஆட்டம் தாங்கமுடியாதே என்று நினைத்த CS, கதவைத் திறக்க, அங்கு நின்றது, ஒரு அழகியப்பெண்!!

பார்த்த மாத்திரத்தில் CS தனது மனதைப் பறிகொடுக்க, அவள்,”இந்த ஃப்ளாட் எங்க இருக்கு” என்று கேட்டு ஒரு விசிட்டிங் கார்டை நீட்டிவிட்டு,”எனக்கு பைந்தமிழ் செல்வன் ஆர் பவர் சிஸ்டம்மை பார்க்கவேண்டும்” என்றாள்.

“என்னது அந்த பிக்காலிக்கு இப்படி ஒரு தேவதையா. விடக்கூடாது. இதுல நிதானமா இருந்தா, லக்கு கிக்கு மாதிரி அவனுக்குப் போயிடும். இதுல அவசரப்பட்டே ஆகணும்” என்று தோன்ற, “அது இந்த வீடுதான்” என்று சொல்லி உள்ளே அழைத்தான். பின் அவனால் முடிந்தமட்டும் PSன் இமேஜை நறுநறுவென்று கிழித்து, அதை தீயில் இட்டுக் கொளுத்தி, தனது இமேஜை, போட்டோஷாப்பில், ஷார்ப்னேஸ் கூட்டி, க்ராப் செய்து, ப்ரைட்னேஸ் அதிகமாக்கி, பக்கா பவர்புல்லாக மாற்றிவிட, மங்கையவள், CSன் விசிறியாகி, இருபது நிமிடத்தில் அவனின் காதலியானாள்.

வெளியே சென்ற PS, வீட்டை விட்டு வெளி வாசலில் காலை வைத்த மறுநொடி, எதிர்வீட்டில் இருந்த, அழகிய பெண் ஒருவள்,”வீட்டுல CS இருக்காங்களா? எனக்கு அவரை ரொம்ப ரொம்பப் பிடிக்கும். எனக்கு அவர்கிட்ட பேசுறதுக்கு ஒரே ஒரு தடவை வாய்ப்பு ஏற்படுத்தி கொடுப்பீங்களா” என்று கேட்க,

“அந்த கோவேறு கழுதை மூஞ்சுக்கு, இப்படி ஒரு தாரகையா?” இதை நடத்தவிடக்கூடாது. இதில் நிதானம் வீண், என்று நினைத்தவன், அவசரம் அவசரமாக, கம்பியூட்டர் சிஸ்டத்தை, பார்ட் பார்ட்டாக உடைத்து, அவனது பவர் சிஸ்டத்தை,” உலகின் மகா சக்தியாக உருவகம் செய்து, அந்த சக்தியால்தான் உலகமே இயங்குகிறது” என்று சொல்ல, அந்தப் பெண், அவனின் அறிவில், பேச்சில், அவனதுப் பார்வையில் மயங்கினாள்.

அவனது எண்ணம் நிறைவேறத் துவங்கவும், அவனும் அவசர அவசரமாகக் காதலைச் சொல்ல, அவளும் ஏற்றுக்கொண்டாள்.

CS, PS இருவரும் தங்களது பந்தயத்தை மறந்து, வேறு எதுவோ செய்துக்கொண்டிருக்க, சரியாக இருபத்தி ஆறாம் நிமிடம், அலாரம் ஒலித்து, பந்தயத்தை நினைவுபடுத்த, இருவரும் அவசர அவசரமாக தங்களது காதலியை பிறகு சந்திப்பதாகக் கூறி அனுப்பிவைத்துவிட்டு, காரியத்தில் கண்ணாயினர். ஆனால் இருவரும் தங்கள் காதலியை மற்றவரைப் பார்க்கவிடக்கூடாது என்பதில் குறியாக இருந்தனர்.

அவசர அவசரமாக, CS, முருங்கைக்காயின், ஒருபுறத்தில் இருந்து மற்றொரு புறம் வெளி வரும் வகையில்,செம்பு கம்பிகளை, மொத்தமாக துளைக்கும் மூளைகூட இல்லாமல், ஒவ்வொன்றாக, செலுத்திக்கொண்டிருக்க,

PS, தூரத்தில் சென்று சைக்கிள் வாங்க நேரமில்லாததால், பக்கத்துவீட்டில், சைக்கிளை ஓட்டி விளையாடிக்கொண்டிருந்த, எட்டு வயதுச் சின்னப்பையனிடம் இருந்து, அடிவாங்கிக்கொண்டு, அவனின் காலில் விழுந்துக் கெஞ்சி, சைக்கிளைப் பிடுங்கிக் கொண்டு வந்தான்.

PS வீட்டிற்குள் சைக்கிளோடு நுழையவும், CS தேவையானதை சரி படுத்தி வைக்கவும் சரியாக இருந்தது.

“என்னடா இந்தச் சைக்கிளை வாங்கிட்டு வந்திருக்க” என்று CS கேட்க,

“நீ பெரிய சைக்கிளா குட்டி சைக்கிளான்னு சொன்னியா?”

“நீ பொறுமையா கேட்டிருக்கணும்”

“நீ பொறுமையா சொல்லிருக்கணும்”

“உன்னை எல்லாம் எடுபிடியா வச்சிருக்கேன் பாரு”

“அதுனாலதான் நீ சொன்ன நேரத்துக்கு நான் சரியா கொண்டு வந்தேன்”

“இல்லை நான்தான் சரியா ரெடி பண்ணுனேன்”

“இல்லை நான்தான்”

“இல்லை நான்தான்”

“நீ தான் எனக்குத் தெரியாம வேற எதையாவது பண்ணிருப்ப”

“நான் ஒன்னும் பண்ணலை. வேணும்னா பாரு. உன் கண்ணுமுன்னாடிதான் எல்லாம் பண்ணபோறேன்”

“அதையும் பார்க்கலாம்.”

“பாரு” என்று சொன்ன CS,”இது மட்டும் சக்சஸ் ஆச்சுனா, நீதான் முக்கியமான ஆளுன்னு சொல்றேன். வா நாம மொட்டை மாடில போய் செய்யலாம்” என்று சொல்லி, முருங்கைக்காயில் இருந்தக் கம்பியின் ஒருபுறத்தில், கையில் வைத்து இருந்த சிறிய பேட்டரி மூலம் மின்சாரம் இணைப்பைக்கொடுத்து, PSயிடம், “நான் சொல்லும்போது, மற்றொரு புறத்தை, சைக்கிளில் மாட்டு, அவரசப்பட்டு மாட்டிறாத” என்றான்.

மேலே சென்றதும், “முதலில் ரெண்டு பேரும், சைக்கிள்ல ஏறி இருப்போம்”, என்று சொல்லி, PS, ஓட்டுனர் இருக்கையிலும், CS கேரியரிலும் இருக்க, CS ஸ்விட்சை ஆன் செய்துவிட்டு, “நான் மூன்று சொல்லும்போது, கனெக்க்ஷன் கொடு” என்று சொல்ல,

CS, ஒன்னு, என்று சொன்னான். பின் எதுவோ சரியில்லை என்று சொல்லி, நிறுத்தி, அதை சரிசெய்து, மீண்டும் முதலில் இருந்துத் துவங்கினான்.

இப்படியே பத்திற்கும் மேற்பட்ட முறைக்கு, CS செய்துக்கொண்டே இருக்க, அடுத்தமுறை CS, ஒன்னு என்று சொன்னதும், PS அவசரத்தில், கம்பியின் இணைப்பை சைக்கிளிற்கு கொடுத்துவிட, சைக்கிள் ஜிவ்வென்று பறக்கத் துவங்கியது.

“டேய் PS என்னடா பண்ணுன?” என்று CS அலற,

“அடேய் வண்டி பறக்குதுடா. ஏதாவது பண்ணு” என்று அலறினான் PS.

“என்னடா பண்ணமுடியும்?”

“எதாவது பண்ணுடா” என்று கத்த,
அப்போது CSக்கு மற்றொரு எண்ணம் வந்தது. இணைப்பைப் கொடுத்ததும் இப்படி சக்தி என்றால், இணைப்பைத் துண்டித்தால், சக்தி குறைந்துவிடும் என்று நினைத்தவன், அவசரத்தில் சைக்கிளோடு இணைந்திருந்த, முருங்கைக்காயை பிடித்து, விடுத்து தூக்கி ஏறிய, இப்போது மிதிவண்டி மேலும் வேகமாக மேலே நோக்கிப் பிறந்தது.

“என்னடா CS பண்ற? இப்படி மேல போவுது. உன்னை நம்பி உன்கூட எல்லாம் வேலைப்பார்க்குறேன் பார்த்தியா? என்னைச் சொல்லணும்”

“எல்லாம் நீ பண்ணுனதுனாலதான். நான் சொன்னது மாதிரி அவசரப்படாம இருந்திருந்தா? இப்படி நடந்திருக்குமா?”

“நீ மட்டும் ஒழுங்கா என் பொறுமையை சோதிக்காம இருந்திருக்கலாம்ல”

“எல்லாம் உன்னாலதான்”

“எல்லாம் உன்னால்தான்” என்றான் PS.

“இப்போ என்ன பண்ண முடியும். பார்ப்போம் எதுவரை போவுதுன்னு. எப்படியும் சக்தி குறைந்து திரும்பவும் கீழே வரும்” என்று CS சொன்னவுடன்,

“கீழே விழாம இருந்தா சரிதான்” என்று PS சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே, காற்று இல்லாத மண்டலத்தை அவர்கள் அடைந்துவிட, காற்று கம்மியானதால், இருவருக்கும் மயக்கம் வந்தது. இருவரும் அப்படியே மயங்கிச் சரிய,

அவர்கள் விழித்தபோது, இருந்த இடத்தைப் பார்த்து பயத்தோடு ஆச்சரியமும் வந்தது. முதலில் எழுந்த CS,”PS நாம சாதிச்சிட்டோம். இங்கே பாரு. நாம எங்க இருக்கோம்னு” என்று அவனைப் பிடித்து உலுக்கினான்.

சற்று தெளிந்து எழுந்த PS,”என்னடா, இப்படி குலுக்குற” என்று எகிறி, பின் சுற்றி முற்றி பார்க்க, அவனும் வாயைப் பிளந்துக்கொண்டு இருந்தான்.

அவர்கள் இருந்தது, ஒரு புது உலகம். அங்கு அனைத்துமே புதிதாக இருந்தன. கண்ணுக்கு எட்டும் தூரம் வரை மிக மிக அழகாக இருந்தது. அழகு மொத்தமும் கொட்டிக்கிடக்கும் உலகைப் பார்த்து ரசித்தனர். அப்போது, இந்த நேரத்தில் தனது தேவதையும் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று இருவருக்கும் தோன்றியது. இருந்தும் மறைத்துவிட்டு, உலகைப் பார்த்தனர்.

“நாம எதுவோ சாதிக்கணும்னு நினைச்சு, புதுசா உலகையே சந்திச்சிருக்கோம்” என்று CS சொல்ல,

“நான் மட்டும் அவசரப்படலன்னா இப்படி நடந்திருக்காது. இதுக்குத்தான் எல்லாத்துக்கும் PS வேணும்ன்னு சொல்றது” என்றான்.

“நான் மட்டும் இல்லைன்னா, இப்படி வந்திருக்காது” என்றான் CS. கொஞ்ச நேரம் சண்டையிட்டவர்கள், “இனி நீ உன் வழியைப் பார்”, “நீ உன் வழியைப் பார்” என்று சொல்லிக்கொண்டு தனித்தனியாகச் சென்று சுற்றிப் பார்க்க, அங்கு அவர்களின் கண்களில் தென்பட்டது, இருவரின் காதலி. இருவரும் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

அப்போது, அவனில் கண்ணில் இவள் பட்டுவிடக்கூடாது என்று இருவரும் மாறி மாறி நினைத்து முறுக்கிக்கொள்ளவே, அவசர அவசரமாக இருவரும் எதிர் எதிர்புறம் வேக வேகமாக நடந்து ஓடி மறைந்தனர். அந்த உலகில், CS,PS, அவர்களின் காதலி தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

இவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த இருவரின் நிலை முதலைவிட இப்போது மாறி இருந்தது.

“அவசரம்” இல்லாத உலகம் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்று பூமியன்னை கேட்டுக்கொண்டிருந்த வேண்டுதலுக்கு இணங்க, அவரின் கணவனான சூரியக் கடவுள், இரண்டு வடிக்கட்டின முட்டாள்களை வைத்து உருவாக்க நினைத்தார். அவர்கள் புத்திசாலிகளாய் இருந்தால், ஏதாவது குளறுபடி ஏற்படும் என்று நினைத்து, இவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களை எப்படி இவ்வுலகத்தில் கொண்டு வருவது என்று யோசித்து,

CSன் மூளைக்கு மகா மட்டமான வினோத ஐடியாக்களைக் கொடுத்தார். ஆனால் மனைவி நச்சரித்துக்கொண்டு இருக்கவே, அவசரத்தில் இருவரையும் கூட்டிக்கொண்டு வந்தவருக்கு, இருவரின் “அவசர புத்தியை” எடுத்துவிட மறந்துவிட்டார்.

முதலில் CSன் உருப்படாத ஐடியாவையும், PSன் பேச்சையும் கேட்டுச் சிரித்து வியந்துக்கொண்டிருந்த பூமியன்னை, இருவரும அவசர அவசரமாக காதலியைக் கூடிக்கொண்டு ஓடவும், பூமியின் மகிழ்ச்சி கோபமாக மாறியது.

அதனால்தான் இப்போது சூரியனின் குமட்டில் பூமியன்னை இடி இடியென இடிக்க, சூரியக்கடவுள் அவசர அவசரமாக ஓடி மறைந்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது பூமியில் மாலை நேரம் நிறைவு பெறவிருந்தது.

சூரியன் அவசர அவசரமாக ஓடியதைப் பார்த்த, பூமி,”போடா போ. எங்கே போனாலும் நாளைக்கு காலைல இங்கத்தான வந்தாகணும்” என்று கெக்கலித்துச் சிரிக்க, ராணியின் ஆட்சியில், அரசன் பயந்து பயந்து, “இப்போது” தப்பித்தால் போதும் என்று முழுவதுமாக ஓடி மறைந்தான்.

***முற்றும்***

Creative Commons License
அவசரம் by Femila is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Based on a work at https://mijainscribes.wordpress.com/.
Permissions beyond the scope of this license may be available at https://mijainscribes.wordpress.com/.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s